Unikalna nazwa bloga

7.5h (5.10h trasowo) pętelka w Tatrach Słowackich Zachodnich. Szliśmy we dwójkę - ja z młodą 11lvl. Trasa tu . Podejść ponad 730m - zejść tyle samo. Trasa przebiega tak: Pod Spálenou -> Adamcuľa -> Pod Predným zeleným -> Roháčske plesá -> Ťatliakova chata -> Adamcuľa -> Pod Spálenou Koszt wycieczki to 5 euro za parking Pod Spálenou (można płacić złotówkami), 3.50euro za piwo w Ťatliakovej Chacie, 10euro za obiad dla dwóch ludzi (tamże). Traska prosta, brak jakichkolwiek trudności technicznych, z dzieckiem (nastolatką) polecam. Widoki sikowne. Po drodze schronisko Ťatliakova chata ava „Ťatliačka“ (1374 m n.m.) . Bufet czynny od 07.00 do 22.00.   Foto (poniżej) : Wyżni Rohacki Wodospad Foto (poniżej) - schronisko Ťatliakova chata ava „Ťatliačka“ (1374 m n.m.) . Oberwanie chmury. Foto (poniżej) - darmowy lód do drinków.  

Opisuję mały spacerek po Tbilisi: mapa spacerku znajduje się tutaj . Pod "1" mamy Pomnik Roweru (oznaczenie pomnika: "1" na mapie). Poniżej roweru (pod wiaduktem) jest zaznaczony przystanek - to shutlle bus do Natachtari - lotniska linii lotniczej Vanilla Sky . Szczegóły opisałem tu .  Numer "2" to Gruzińskie Muzeum Narodowe. Po drodze idąc ulicą Szota Rustaveli minęliśmy Teatr Opery i Baletu. Numer "3" to Plac Wolności - dawniej Plac Erywański, dawniej Lenina. W środku placu znajduje się kolumna w pomnikiem św. Jerzego (dawniej pomnik Lenina). Obok znajduje się ulica Puszkina, którą to z kolei Gruzini nazwali na cześć Aleksandra Sergiejewicza Puszkina - ruskiej onucy i szowinisty, gdzie każda literka "dzieł" tej kurwy ocieka nienawiścią do wszystkiego co nierosyjskie. Chyba się o tym Gruzinom nieco zapomniało, bo nie zmienili nazwy :( Z ulicy tej kurwy Puszkina odjeżdża też bus na lotnisko do Kutaisi (które nota bene nie leży wcal...

Do Sjuniku doczłapałem się z Erywania. Marszrutka 607 kosztuje 3000 AMD i odjeżdża z tyłu z dworca głównego (że tak powiem) PKP. Konieczna jest wcześniejsza rezerwacja - inaczej pocałujesz klamkę marszrutki. Dojechałem kilka h później, obejrzałem charakterystyczną wieżę i polazłem coś zjeść.   W sympatycznej tawernie ( Takarik - Տակառիկ ) mocno zjebałem i wziąłem zupkę spas oraz kapelusz jingalow. Kapelusz to najpyszniejsze dane Sjuniku i Górnego Karabachu. Fantastyczne. Zjebałem, bo podczas zamawiania spasu Pani Kelnerka 2x pytała czy jestem pewien. Jestem pierdolnięty to potwierdziłem. Syf, kiła, mogiła. Ciepły, niedosolony kefir, albo jogurt z chyba pszenicą. Przejebane. Ale Pani ostrzegała :) Spas do kibla, a zamówiłem przepyszną piti - jagnięcą pyszną zupka z cieciorką i kasztanami. Teoretycznie azerską, ale lepiej nie mówić o tym w Armenii jak się nie chce mieć glutów z nosa w tej oto pysznej zupce: Kapelusz oczywiście przepyszny (niżej). Mięta, szczawik, szczypiorek, szałwi...

Ponad 8,5h pętelka w Tatrach Słowackich Zachodnich. Jestem w chuj stary i gruby, to szedłem 11. Trasa tu . Podejść ponad 1500 - zejść tyle samo :) Koszt wycieczki to 5 euro za parking. Innych kosztów nie udało się zaliczyć, bo po drodze nie ma nic. Słowacy nie zapewniają po drodze źródeł wody. Nie ma nawet piwa!!!  Zasadniczo chuj nie wycieczka. Nie polecam. Jedyny plus: brak ludzi.

  Założenia zaliczamy 3 aquaparki w tym największy w Hajdúszoboszló zaliczamy Szépasszony-völgy Czyli chyba wyjeżdżamy jutro około 5 - aby koło 10 być w Hajdúszoboszló i cały dzień na basenach śpimy w Hajdúszoboszló rano jedziemy do aquaparku w Demjén i cały dzień w aquaparku śpimy w Egerze rano zwiedzamy Eger i idziemy do aquaparku w Egerze jemy obiad w Egerze i wyjeżdżamy do SZY Propozycje noclegów bez śniadań - nie jemy śniadań - brzydzimy się jedzeniem rano  W Hajdúszoboszló pierwszy nocleg lub drugi nocleg do wyboru  W Egerze pierwszy nocleg lub drugi nocleg (ale ten drugi to dalej) Mapa ze wszystkimi rzeczami znajduje się tu .        

  Kachetia Kachetia rejon we wschodniej Gruzji graniczący z Azerbejdżanem i ruskimi ścierwami ( Dagestan). Miłe sąsiedztwo. Ruskie kanalie okupują 20% terytorium Gruzji, a i Azerowie też potrafią być mili (w szczególności dla Ormian).  Świetnym przykładem jest oficer azerski Ramil Sahib oğlu Səfərov , który w 2004 podczas kursu Partnerstwo dla Pokoju zabił oficera armeńskiego.  Po prostu wziął i go zajebał za to, że był Ormianinem. Siekierą. Cała ta zabawna historia miała miejsce w Budapeszcie. Oczywiście Węgrzy po kilku latach przekazały mordercę Azerbejdżanowi, a Azerbejdżan powitał oficera jak bohatera narodowego, awansował go i wypłacił mu zaległy żołd. Ufundowali mu też apartament, aby (teraz już major) Səfərov mógł w spokoju zająć się planowaniem kolejnego genocydu Ormian. BTW: Dziwnym trafem w Baku prowadzono wtedy rozmowy o wykupie obligacji węgierskich o wartości kilku mld euro, a w papierach przekazania mordercy nie było jakichkolwiek warunków. Takie tam niedop...